Το έλλειμμα στρατηγικής σκέψης του Σύριζα, μέρος 1ο

Ένα πράγμα που από την πρώτη στιγμή δείχνει να χωλαίνει στη στρατηγική σκέψη στον Σύριζα είναι ότι παπαγαλίζει αποκλειστικά την ανισότητα Βορρά – Νότου, χωρίς να την εντάσσει στο ιστορικό context της μεταπολεμικής Ελλάδας ως προπύργιου -επί 45 χρόνια- της Δύσης στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Αυτό είναι και το μοναδικό ιστορικό χρέος της Δύσης έναντι της Ελλάδας και όχι οι μετα-μαρξιστικές ανοησίες περί καπιταλιστικών ανισοτήτων, οι οποίες έχουν εκ των πραγμάτων ξεπεραστεί μέσω της παγκοσμιοποίησης των τελευταίων 12 ετών.
H Ελλάδα αποτέλεσε επί 45 χρόνια το Δυτικό φράγμα απέναντι στο Ανατολικό μπλοκ στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με τεράστιες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις σ’ αυτή τη χώρα.

Όταν το 1989~90 αυτός ο αντίπαλος εξέλειπε, η Ελληνική κοινωνία ήταν απορροφημένη -με αφορμή το σκάνδαλο Κοσκωτά- στην εσωτερική διένεξη για την ηθική ακεραιότητα του Ανδρέα Παπανδρέου και το επαν-αναδυόμενο Μακεδονικό ζήτημα. Ουδείς πολιτικός άνδρας τότε είχε την διορατικότητα να εξηγήσει στον Ελληνικό λαό ότι η απόφαση της ΕΕ να αποδεχθεί την χώρα ως ισότιμο μέλος στην ΟΝΕ ήταν ουσιαστικά η ανταμοιβή της για τα χρόνια που φύλαγε «σκοπιά» στα Βαλκάνια. Οι ΗΠΑ ήθελαν οπωσδήποτε την ένταξη των Βαλκανίων στους Δυτικούς θεσμούς (βασικά στο ΝΑΤΟ), προώθησαν τον αλυτρωτισμό και τον εθνικισμό των Σλαβομακεδόνων της ΠΓΔΜ και αποπροσανατόλισαν πλήρως τους εθνικούς στρατηγικούς στόχους της Ελλάδας. Αντί η Ελλάδα να αποτελέσει τον πυλώνα εκδημοκρατισμού και δυτικοποίησης των Βαλκανίων εισήλθε στον κυκεώνα του στείρου εθνικιστικού ανταγωνισμού.

Που χρόνος λοιπόν το 1992 και καθαρή σκέψη για το τι σημαίνει ΟΝΕ, ποιά είναι τα δικαιώματα και ποιές οι υποχρεώσεις. Αντί να κατηγορεί λοιπόν η Ελλάδα την Γερμανία για τις -εν πολλοίς αποπληρωμένες- πολεμικές αποζημιώσεις, θα έπρεπε να την εγκαλεί για την -χωρίς την συναίνεσή της- διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Συμπερασματικά, είναι πολύ ρηχή η στρατηγική έγκλησης της Γερμανίας για τις οικονομικές ανισότητες Βορρά – Νότου εάν δεν συνοδεύεται από ένα ιστορικό documentation, το οποίο θέτει την χώρα σε ένα πολύ διαφορετικό πλαίσιο από αυτό της Πορτογαλίας φερ’ ειπείν.

To be continued…

Advertisements
This entry was posted in Πολιτική. Bookmark the permalink.

One Response to Το έλλειμμα στρατηγικής σκέψης του Σύριζα, μέρος 1ο

  1. Ο/Η hectorkl λέει:

    Έχουν ξεπεραστεί οι καπιταλιστικές ανισότητες;! Λόγω παγκοσμιοποίησης?! Μήπως η παγκοσμιοποίηση τις κάνει χειρότερες … λέω εγώ τώρα.. Που το στηρίζεις ότι οι ανισότητες έχουν ξεπεραστεί;;;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.